_DSC0207.jpg

Hi.

Mijn naam is Femke. Ik woon en werk in Houston, Texas.

Op Femkology deel ik mijn ervaringen en reflecties.

Haatburger

Haatburger

Bedrijven moeten meer werk maken van hun maatschappelijke verantwoordelijk. Wat als dit helemaal verkeerd uitpakt? Een blog over Corporate Social Responsibility zoals we dat liever niet zien.

Op een zwaar Christelijke basisschool in The Woodlands, iets ten noorden van Houston (USA), wordt elk vrijdag de zogenaamde Fun Lunch georganiseerd. Op die dag mogen alle kinderen kiezen wat ze willen eten. ‘Hoofdprijs’ zijn de lunchpakketten van Chick-fil-A, een populaire burgerketen die er prat op gaat een gezonder alternatief voor fastfood te bieden.

De Nederlandse Quirine staat er elke week als vrijwilliger om maaltijden uit te delen. Met frisse tegenzin, want gezonde voeding is haar ding. Chick-fil-A is dat dus niet. Toegegeven, het is iets minder schadelijk dan andere fastfood opties. Maar het is en blijft goedkoop fastfood: kleffe kipburgers die worden opgediend met een soort slappe rösti.  

Zij is niet de enige die hier moeite mee heeft. De bergen pizza’s, friet en andere rotzooi zijn een doorn in het oog van alle Nederlandse moeders die hier wonen. Het is hier ook heel normaal dat kinderen in de klas doorlopend worden beloond met snoep. Geen wonder dat Houston al jaren de “meest obese stad” van Amerika is.  

Quirine laat zich niet kisten en voert actief verzet. Wil je een tweede serving? Dan ga nu je eerst een appel eten. Geen gezeik, your body needs it.

Imago   

Niet alleen de school is zwaar “Christelijk”, Chick-fil-A zelf is dat ook. Ze neemt haar maatschappelijke taak dan ook bloedserieus. Dat doet ze onder meer door enorme bedragen te doneren aan organisaties die actief campagne voeren tegen alles wat met homoseksualiteit te maken heeft. Chick-fil-A steekt dat ook niet onder stoelen of banken. Integendeel, het is een integraal onderdeel van de communicatiestrategie. Zie onder meer het artikel ‘If You Really Love LBGTQ People,You Just Can’t Keep Eating Chick-fil-A’, dat de Huffington Post hier recent over schreef.

In reactie op de anti-LBGTQ activiteiten van de CEO riepen steeds meer mensen op tot een boycot en dreigde Chick-fil-A te worden uitgesloten bij enkele aanbestedingen. Dus ging ze op ‘lobby’-pad. Met resultaat! Want - je verzint het niet - op 10 juni jl. tekende Texas’ governor Gregg Abott de zogenaamde ‘Save Chick-fil-A’ Bill, een wet die erin voorziet dat bedrijven niet mogen worden gediscrimineerd vanwege de religieuze overtuigingen van het bestuur.

Chick-fil-A is een extreem voorbeeld, maar het is zeker niet het enige bedrijf dat de CSR-plank lelijk misslaat. Neem als voorbeeld het automerk Ford, dat zichzelf in 2018 lelijk in de voet schoot met een bombastische reclamespot waarin geluidsfragmenten van dr. Martin Luther King jr. werden gebruikt om RAM pickups aan te prijzen. Of Gucci, dat zich op de catwalk met een blackface sweater tegen racisme probeerde uit te spreken. Au! Ondertussen voeren diezelfde bedrijven nauwelijks interne hervormingen door, waardoor CSR in de praktijk vaak niet meer is dan een schijnheilige poging om het imago wat op te poetsen.  

Hoe moet het dan wel?

Eigenlijk is Corporate Social Responsibility heel saai en simpel: verdien je geld op een eerlijke manier. Zorg dat je producten en je processen ethisch zuiver zijn. Breng geen schade toe aan mens, milieu en maatschappij. Begin daar eens mee, dan kunnen we daarna altijd nog kijken of er ruimte is voor een fiscaal aftrekbare donatie aan zielige kindjes.  

Kan de marketingafdeling zich echt niet inhouden? Overweeg dan eens een campagne tegen de haatburgers van Chick-fil-A. Quirine en ik zijn u bij voorbaat dankbaar.

To My Students: A Call For Courage

To My Students: A Call For Courage